Nieuws
1 t/m 11 september 2022 — Amsterdam
NTF
Pro
Search

ALIDA DORS OPENT DE NEDERLANDSE DANSDAGEN MET DE STAAT VAN DE DANS

Choreograaf, theatermaker en artistiek directeur van Theater Rotterdam Alida Dors draagt dit jaar de Staat van de Nederlandse Dans (30 september, tijdens de Nederlandse Dansdagen) voor. Eerder deze maand droeg Alida Dors ook de Staat van het Nederlandse Theater voor. Zij is de eerste persoon in de geschiedenis die beide Staten op zich neemt en brengt daarmee de twee kunstdisciplines theater en dans dichter bij elkaar.

Alida Dors: “Ik wens ons een cultuur toe waarin we vieren op wier schouders we staan, maar ook niet bang zijn om te groeien”

De Nederlandse Dansdagen
De Nederlandse Dansdagen is een festival waar je vanaf 30 september t/m 6 oktober kunt genieten van de diversiteit van de Nederlandse dans. Tijdens het festival wordt een reeks aan dansvoorstellingen en het beste van de Nederlandse dans getoond: van ‘klassiek’ tot ‘hiphop’ van ‘avant garde’ tot ‘moderne dans’. Deze diverse dansvoorstellingen kun je bijwonen op bijzondere locaties zoals in Maastricht, maar ook online en op tv.

De Nederlandse Dansdagen opent ieder jaar met de Staat van de Nederlandse Dans, waarin prominenten uit het culturele veld hun kijk op het Nederlandse dansklimaat delen. De Staat van de Nederlandse Dans wordt online gepubliceerd op vrijdag 30 september om 11:00u. Aanmelden voor het (gratis) online programma kan hier: https://www.nederlandsedansdagen.nl/home/online-programma

Over Alida Dors
Alida Dors is één van de pioniers van de hiphop-dans in Nederland. Door te werken op het snijvlak van tekst, dans, performance en muziek, heeft ze als theatermaker en choreograaf (inter)nationaal een goede reputatie en een stevig netwerk opgebouwd. Met haar werk creëert Alida avontuurlijke interdisciplinaire dance-chronicles met invloeden uit hiphop en moderne dans – sociaal en politiek bewust, urgent en relevant. Alida bevraagt de norm in de gevestigde theater- en danswereld. Als maker en als artistiek directeur van Theater Rotterdam streeft ze naar meerstemmigheid, en werkt ze actief aan het afbreken van de schotten tussen publieken, makers en disciplines.

 

Mathieu Wijdeven en Raoul de Jong winnen Toneelschrijfprijs

Met hun toneeltekst Het waarom beantwoord zijn Mathieu Wijdeven en Raoul de Jong uitgeroepen tot winnaars van de Toneelschrijfprijs 2022, de jaarlijkse bekroning voor het beste, oorspronkelijk Nederlandstalige toneelwerk. De Vertaalprijs 2022 gaat naar de jeugdtheatertekst Trojan Wars van Peer Wittenbols. Beide prijzen werden gisteren uitgereikt tijdens het Nederlands Theater Festival in de Balie.

Het waarom beantwoord neemt de lezer mee in de zoektocht naar de mens achter George Gerhardus Theodorus Rustwijk, een vergeten Surinaamse kunstenaar én de betovergrootvader van Wijdeven. Volgens de jury brengen de auteurs ‘in zorgvuldig gebalanceerde woorden een eerbetoon, met een meesterlijk taalspel tot gevolg.’

Tijdens de uitreiking ontvingen Wijdeven en De Jong een oorkonde en 10.000 euro prijzengeld. Andere genomineerden waren Koen Boesman (Rosa)collectief BOG. (TAL.en Peer Wittenbols (Trojan Wars). Zij kregen elk 1.000 euro.

De Toneelschrijfprijs is een samenwerking tussen het Nederlands Letterenfonds, het Fonds Podiumkunsten, Literatuur Vlaanderen en de Taalunie en wordt mede mogelijk gemaakt door Stichting Lira Fonds, Sabam for Culture en deAuteurs. Vanwege de pandemie bekroonden ze dit jaar toneelwerk dat in 2020 of 2021 in première ging (live of online). De jury bestond uit recensent Els Van Steenberghe, dramaturg Karim Ameur en schrijver/theatermaker Maxine Palit de Jongh. Zij ontvingen dit jaar maar liefst 122 inzendingen.

De Vertaalprijs is een initiatief van het Fonds Podiumkunsten en Literatuur Vlaanderen. Zij gaan ervoor zorgen dat de jeugdtheatertekst Trojan Wars van Peer Wittenbols een Franse vertaling krijgt en – in samenwerking met deAuteurs – onder de aandacht gebracht wordt in Frankrijk.

PERFORMANCE COLLECTIEF ROTOR WINT BNG BANK THEATERPRIJS 2022

Vandaag is tijdens het Nederlands Theater Festival in Theater Bellevue de BNG Bank Theaterprijs 2022 uitgereikt aan Performance collectief ROTOR. Het collectief ontving deze prijs ter waarde van 45.000 euro voor de voorstelling Erosion.

Vanmiddag is tevens, voor de vijfde keer, het Anne Faber Stipendium uitgereikt. Deze is toegekend aan creative producer in spé: Robin Nimanong.

BNG Bank Theaterprijs
Het BNG Cultuurfonds heeft de BNG Bank Theaterprijs in het leven geroepen ter stimulering van jong theatertalent tot 35 jaar. De winnaar ontvangt een geldprijs voor het hernemen van de winnende voorstelling langs Nederlandse theaters en/of investering in een nieuwe productie.

Performance collectief ROTOR/Veem House for Performance/Schweigman&
met
Erosion Het juryrapport:In deze hypnotiserende performance wordt de ronddraaiende beweging afgepeld tot de pure essentie. De bewegingen zijn open en roepen associaties op over (on)afhankelijkheid, overgave en slijtage. De voorstelling is prachtig gecomponeerd en uitgekiend in een zelfgekozen inspanning van begin tot eind. In het monumentale decor en onder begeleiding van mystieke gitaarmuziek zien we twee mensen die elkaar nodig hebben, elkaar dragen en elkaar uitdagen in de zoektocht naar het zwaartepunt. De performance maakt indruk en nodigt het publiek zich over te geven aan de erosie van het bestaan.”

Naast Performance collectief Rotor waren genomineerd:

  • Sheralynn Adriaansz / Likeminds met de voorstelling BEIGE
  • Merel Severs / Theater a/d Rijn (De Nieuwe Oost) met Let me tell you something you already know
  • Ritzah Statia / RIGHTABOUTNOWINC. met Kibra Silensio
  • Timo Tembuyser / Muziektheater Transparant & Festival Cement / Productiehuis Theater Rotterdam met Missa Mater Sola
  • Mathieu Wijdeven / Productiehuis Theater Rotterdam met Het Waarom Beantwoord.

De BNG Bank Theaterprijs jury 2022 bestaat uit:
Miel van Teijlingen (voorzitter), Leonie Clement, Carole van Ditshuyzen, Mark Fischer, Lieke Hillebrand, Richard Kofi, Jolie Vreeburg.

Het BNG Cultuurfonds kiest voor een actieve aanpak van het stimuleren van jong talent. De BNG Bank Theaterprijs wil graag fungeren als springplank voor de meest veelbelovende theatermakers die op deze manier binnen het Nederlands Theater Festival extra aandacht krijgen. Alle theatermakers tot 35 jaar die met een voorstelling op tournee zijn in Nederland kunnen bij verrassing voor de prijs worden genomineerd.

Meer informatie en kaarten.

Robin Nimanong ontvangt Anne Faber Stipendium 2022

Cultuurondernemer en kunstenaar Robin Nimanong is opgeleid danser en heeft drie jaar bij het gerenommeerde dansgezelschap Batshevas Ensemble in Tel Aviv gedanst. De commissie kiest dit eerste lustrum voor een maker die zich verder wil ontwikkelen naar creative producer en ziet in Nimanong een geboren, talentvolle en gedreven leider.

Robin Nimanong (1995) oprichter van Embrace, een innovatief educatie platform voor de LHBTI+ gemeenschap, ziet zichzelf als verbinder en houdt zich bezig met nieuwe, fluïde, toekomstige organisatie -en communicatiestructuren. “Het stipendium inspireert me om mijzelf zowel zakelijk als artistiek te ontplooien. Ik kijk ernaar uit om nieuw leiderschap van de toekomst te onderzoeken. Daarnaast wil ik de positie van de dans- en queer gemeenschap binnen de kunst- en cultuur sector versterken. ”

Over het Anne Faber Stipendium: ondersteuning voor veelbelovende zakelijk leiders/creative producers in spé
Het Anne Faber Stipendium ondersteunt talentvolle startende zakelijk leiders/creative producers binnen de podiumkunsten in het verder ontwikkelen van hun visie, kennis en leiderschap. Vanaf 2018 wordt het stipendium jaarlijks aan één kandidaat uitgereikt. De toelage ter waarde van €10.000,- euro wordt ingezet voor scholing, coaching, netwerkvorming en een kleine bijdrage in het levensonderhoud.

Over Het Huis Utrecht
Het Huis Utrecht is dé werkplaats voor makers, onderzoek en experiment in Nederland. Het stipendium is opgericht door Het Huis Utrecht ter nagedachtenis aan haar in 2017 overleden collega Anne Faber; een veelbelovend zakelijk leider in spé. Met het Anne Faber Stipendium wil Het Huis Utrecht de naam en ambitie van Anne positief laten voortleven en een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van talentvolle zakelijk leiders/creative producers binnen de podiumkunsten.

De staat van het theater door Alida Dors

De Staat van het Theater – Alida Dors / Theater Rotterdam

Link naar livestream 

[tekst]

I
Collega’s, vakgenoten, theaterliefhebbers,
Sisters, vrienden en bondgenoten,

Your silence will not protect you … me, or us.
Dat is de reden waarom ik ook nu de mic oppak.
Vandaag open ik het Nederlands Theater Festival met deze Staat van het Theater.
En wil ik het hebben over een sector die moet bewegen.
Laat me jullie uitnodigen voor deze dans. Samen zoeken we de balans.
Die dans zal niet zonder wrijvingen en ongemakken gaan. Maar dat is noodzakelijk voor groei.

Laat me jullie eerst iets vertellen over de theatertraditie waar ik in sta. Hiphop: grondwaarde van mijn werkpraktijk. Mijn bronnen komen uit de hiphop. Mijn dans- en theatertaal staan in die traditie, en mijn leiderschap is erdoor gevormd. Hiphop, waar iedereen welkom is die beweegt vanuit urgentie. Hiphop, waar kleuren, disciplines en generaties elkaar ontmoeten en versterken.

Ik ben geschoold in de Cypher – de cirkel, hart van een community, hart van de hiphop.
De kring die ieder uitnodigt te communiceren op de manier die je het beste past, aangemoedigd door de energie van de groep, de opzwepende muziek van de drummers of DJ, wat de Cypher maakt tot een creative meeting of bodies and minds.
De Cypher; een plek waar nieuwe stijlen worden ontwikkeld, technieken worden aangescherpt en odes worden gebracht aan de fundamenten van de cultuur.
You don’t have to qualify to cypher, you just do it,
The circle is a place for everyone, from beginners to high-level dancers,
You just enter the cypher and dance.

Ik werk vanuit crew mentality – een ander fundament van hiphop. Crew, team, family.
In een crew doe je soms een stapje naar voren en soms naar achteren, altijd ter support van de groep als geheel en het gezamenlijke doel. Gelijkwaardige samenwerking tussen verschillende generaties en culturen, dát maakt een crew, maakt een crew dope. Dat is de kracht van multiperspectiviteit. In een crew zorg je voor elkaar en mag je van elkaar leren. Each one teach one!

Dankzij hiphop, een van de invloedrijkste kunststromingen van de laatste 40 jaar, sta ik in een eeuwenoude traditie; die van de Afrikaanse diaspora. De waarden van de Cypher en de crew neem ik mee, overal waar ik ben. En ik geef ze door, overal waar ik kom en aan iedereen waarmee ik werk.

Laat me jullie uitnodigen voor deze dans. Samen zoeken we de balans.

Ik begin met een shout-out naar mijn sisters!
Mijn verhaal is als dat van velen van jullie, als ‘kind van migratie’, als onderdeel van de Afrikaanse diaspora. Onze lijnen lopen via Afrika, Brazilië, West-Indië en Suriname naar Lissabon, Barcelona, Parijs, Brussel, Bergen op Zoom, Utrecht en Groningen. In mij komen verschillende lijnen samen die, voor zover ik weet, langs de kusten van Barbados, door de binnenlanden van Suriname lopen, naar Klaaskreek waar vrijgevochten slaafgemaakten zich vestigden. En die lijn loopt verder door de steden Nickerie en Paramaribo naar Amsterdam, naar Rotterdam. Met trots vertel ik jullie, tot hoever mijn lijnen teruggaan, tot hoe diep mijn wortels reiken.

Sisters, onze positie was nooit vanzelfsprekend.
Ons verhaal is een verhaal van ondanks maar ook dankzij. Van It was all a dream naar The sky is the limit. Onze sector is in beweging, een nieuwe machtsbalans dient zich aan. Laat met jullie drie tips geven, als ik zo brutaal mag zijn: mandaat, mandaat, mandaat. En de bonustip: passie.

En alhoewel de struggle nog niet voorbij is: laten we dit moment vieren!
Laten we vieren waar we zijn. Wat we doen. Wie ons dragen.
Laten we de verhalen vieren waarin wij allang elkaars hoofdrollen vervulden en ook de bijrollen met liefde aannamen. Verhalen waarin zowel onze magic als alledaagsheid centraal staan. Laten we vieren dat we van vroeger tot nu nog steeds samen bewegen.

Laat me jullie uitnodigen voor deze dans. Samen zoeken we de balans.

Sisters, ze zeggen “Never beg for a seat when you can build your own table.”
Ik heb nooit afhankelijk willen zijn van een systeem dat voor anderen is gemaakt en waarin wij slechts de functie vervullen om de status quo in stand te houden.
Daarom heb ik met mijn tools mijn eigen huis gebouwd. Ik bouwde een hiphophuis. En daarna nog een. Ik bouwde een gezelschap. En boy wat heb ik lekker gegeten aan my own table: food for the soul en food for thought.

En toch koos ik ervoor om mijn zelfgebouwde huis te verruilen en een kunsttempel te bewonen. Niet omdat ik het directeurschap van een gevestigd instituut beschouw als de enige definitie van succes, maar omdat ik zo op mijn manier wil bijdragen aan verandering.
Ik kies ervoor om van binnenuit aan het systeem te werken.
En ik neem mijn stoelen mee. Omdat ik nieuwe gasten aan tafel wil uitnodigen.

Als directeur van Theater Rotterdam weet ik dat een huis niet automatisch een thuis is voor iedereen. Ik ken de reflex om de deur altijd op een kier te houden. Om op mijn hoede te zijn voor mooie woorden of goede intenties.
Ik investeer in mensen die een ander pad hebben gevolgd en dachten dat dit nooit een plek voor hen zou zijn. En ik faciliteer het conflict bij mij aan tafel. Want alleen door ontmoeting, dialoog en debat komt meerstemmigheid echt tot stand.

Sisters, Ik vind het belangrijk om mijn radicaliteit te rijmen met een wereld waarin we ons allemaal kunnen ontplooien. Die wereld is een work in progress; ik ben een bouwer, dus blijf ik bouwen.

Sisters,
Als crew hebben we verschillende strijders nodig, met ieder een eigen stijl.
Een shout-out aan jullie!
We doen het samen.
Breng je vreugde,
Breng je teleurstelling, want wij zijn er.
Breng je lach,
Breng je briljante brein.
Breng je esthetiek,
Breng je bronnen,
Deze sector heeft je nodig. Op alle fronten in alle hoeken en gaten. Ook al lijkt het er soms niet op. Ook al stuit je tegen onbegrip en op fobieën van de ander. Wij zijn hier.

Our goal is bigger than to fight ignorance.
We voelen de noodzaak te maken. We voelen de noodzaak ons verhaal te vertellen.
We bouwen ieder op onze eigen manier aan een sector waarin radicale gelijkwaardigheid the only way is. Maar niet ten koste van jezelf, nooit ten koste van jezelf.
Het zal jullie opvallen dat we vandaag in de minderheid zijn. Dat vandaag niet al mijn sisters aanwezig zijn. Een aantal zusters ervoor kiest om niet naast mij te staan, achter mij te staan of in de zaal te zitten. Dat komt doordat deze sector verslindt. Deze sector kan pijn doen, deze sector kan je blesseren. Het doet mij wat wanneer ik zie dat mijn zusters geblesseerd raken. Deze sector is niet veilig. Daarom zijn er zusters die dit podium, dit systeem, deze sector niet langer willen erkennen. Daarom zijn ze vandaag niet hier en hebben sommigen zelfs de sector verlaten.
Dus strijdt nooit ten koste van jezelf. Selfcare first, fix je support system door middel van sisterhood en bondgenootschap.
I need you, we need you to chip in. In your own time, in your own way… and get paid!

Sisters, Wij staan op de schouders van reuzen – degenen die ons voorgingen, het pad effenden en inspireerden.
En we hebben de support van een jonge generatie theatermakers van kleur die een honger heeft naar kennis van degenen die hen voorgingen. Ik put hoop uit hun activisme.
Hun creativiteit, hun lach, hun kritische blik en toewijding,

One of us equals many of us.
One of us equals many of us.

II

Het intermezzo van stilstand bood tijd voor reflectie. Reflectie maant ons tot beweging.

Corona heeft onze sector grondig door elkaar geschud. Een deel van het publiek zoekt nog steeds zijn weg terug naar de theaterzalen. Een ander deel wordt nu pas herkend als waardevol. Makers en medewerkers bevinden zich in kwetsbare situaties. Veerkracht is eindig. Veel van onze problemen waren er al langer, maar de pandemie legde ze haarscherp bloot.

De ongelijkheid binnen de sector werd schreeuwend duidelijk. Verschillen werden uitvergroot – tussen grote gezelschappen en kleine ensembles, vaste medewerkers en freelancers. Freelancers met netwerk binnen het bestel en zonder.
We moeten constateren dat het trickle down-effect van middelen niet op alle plekken voor vruchtbare grond heeft gezorgd.
Het is tijd om te ploegen.

Tijdens de lockdowns verkenden we nieuwe manieren van presenteren, en leken we even een ander publiek te raken. Maar we lijken terug bij af. Zoveel mensen voelen zich in onze sector opnieuw niet welkom.
Het is tijd om te bewegen.

Vergeet mij niet, schreeuwt een maker. Vergeet mij niet schreeuwt de sector. En terug is de productiedrift. De overvolle programmering. Allemaal in survival mode. Technici, producenten, marketeers.
Het is tijd om te kiezen.

Zo onveilig onze werkplekken. #metoo. #metoo.
Het is tijd om te luisteren.
Het is tijd om je kop uit het zand te trekken en te luisteren. Gewoon luisteren.
Werkgeluk neemt af, leegloop, uitholling, en vervlakking.
Er zijn mensen omgevallen en niet meer terug op hun benen gezet.
Het debat stokt, over ons, over inclusie, over grensoverschrijdend gedrag, door de reflex “eerst grip op de situatie krijgen”
Nog even, nog even en dan… en dan wat? Terug naar wat?
Het was niet goed genoeg. We kunnen beter, zouden beter moeten weten.
Het is juist nu tijd voor verandering!

We moeten bewegen.
Behoud heeft zijn plaats, maar niet omdat ‘we het hier nou eenmaal zo doen’.
Reproductie van de status quo vertraagt en sluit uit. Ik stel vragen bij het niet bevragen van de norm. Tektonische platen botsen, de fundamenten verschuiven. De canon wordt ter discussie gesteld. Aannames moeten worden bevraagd: wat is kwaliteit, wat professionaliteit, wie wordt gehoord en welke verhalen geven we voorrang?

Het is tijd om ongehoorde verhalen en processen op de voorgrond te plaatsen zodat we de achterstand inhalen en de kloof overbruggen.

We dienen kritisch te kijken naar de productiedwang en prestatiecijfers die ons als sector in de tang houden. We moeten anders gaan programmeren. Ons meer gaan committeren aan lokale partijen en behoeften.

En soms moet er gewoon plaats gemaakt worden, omdat…
We moeten bewegen.
Vol overgave.
Dat zal soms wringen en pijn doen. Ook bij mij. Dat doet het al heel lang. Het zal voor sommigen even minder gezellig zijn. Maar dat kan het wel weer worden.

Als we luisteren naar het ritme en samen dansen.

Laat me jullie uitnodigen voor deze dans. Samen zoeken we de balans.

[Muzikaal intermezzo]

Vrouwen, inclusief de sisters from another mister, laat me mij tot jullie richten. Eenieder van ons, de een meer dan de ander, weet hoe het is om te bewegen in een systeem dat niet per se voor ons is gemaakt. Wie anders dan wij kunnen verandering afdwingen?

Eenieder van ons, de een meer dan een ander, weet hoe het is om gereduceerd te worden tot object van de male gaze. Wie anders dan wij zal dit doorbreken?

Eenieder van ons, de een meer dan de ander, weet hoe het is om niet mee te mogen doen met de jongens, de mannen, the good old boys.
Uitgesloten, geen seat at the table, geen zekerheid, geen herkenning, geen erkenning. Niet gezien, niet gehoord, niet voor jou, niet zo boos, niet zo luid, niet zo zuur, niet voor jou, wel voor mij, niet begrepen, niet bewezen, niet vanzelfsprekend, niet … niet … niet … jij bent niet niet niet, niet niet niet … een van ons.
Wie anders dan wij zullen moeten werken aan … een nieuw wij?

Wie anders dan wij moeten onze mond opendoen wanneer er grenzen worden overschreden?
En wie, eenmaal aan de top, kan de deur openzetten voor de volgende … vrouw.

En daarom deze shout-out naar al mijn sisters from another mister.
Een oproep aan alle vrouwen in deze sector:
Onze crew heeft medestrijders nodig: wees solidair en bouw mee.

III

Wij zij, wij zij, wij zij, dat we het hier nog over hebben! Denk ik, denkt u wellicht? En toch is er nog veel nodig… voor een Wij.

Mijn vraag is: wat gaan we doen?
Want ik wil dit onder handen nemen. Tradities bevragen en openbreken, keuzes maken en omzetten in concreet beleid in plaats van te blijven polderen. Daar is moed voor nodig, maar ook actie.
Het is nu investeren in ons als sector, in vernieuwde waarden, ongelijkheid aanpakken, herschikking van machtsstructuren. Zodat macht niet langer gericht is op dominantie, maar op het bieden van mogelijkheden en het laten groeien van mensen.

Daarvoor is meerstemmigheid nodig. Meer stelligheid.
Meerstemmigheid in verhalen en diversiteit aan vormen. Ik omarm meerstemmigheid, zonder de complexiteit ervan te ontkennen. Sommigen van ons, die op posities zitten waar zij zelden worden bevraagd, verwarren het diepe ongemak dat bij meerstemmigheid hoort met onveiligheid. Maar we zullen moeten oefenen met holding the space, ook als het schuurt en ongemakkelijk wordt.
Wennen aan dat ongemak aan tafel. Om in dat gesprek een nieuwe Wij vorm te geven.

Waarde collega’s, laat mij jullie een vraag stellen: op welke plekken in jullie organisatie zou het pijn doen als daar een ander type kennis met vol mandaat mag zijn? Mag doen, mag geven, mag duwen, mag leren, mag struikelen, mag twijfelen?
En wie staan er dan met een lerende, nieuwsgierige houding als support omheen? Waar sta jij? Zou je een medestander kunnen zijn?

Durf je spraakverwarring toe te laten?
En durf je de consequenties van dat gesprek te omarmen?
Durf je bij “zo doen wij dat altijd hier”-reflexen te bewegen en gehoor te geven aan een ander voorstel?
Durf je cynische roddelaars te wijzen op hun onwenselijke gedrag en ze aan te sporen hun huiswerk te doen?
Zou je …
Durf je …
Kun je een medestander zijn?

Wil je werken aan een Wij in Wording?
Nu en voor de toekomst.
Want stel jezelf de vraag: zijn wij goede voorouders voor onze toekomstige collega’s? Zijn wij de reuzen op wiens schouders zij dan staan?
Ik ben hoopvol en strijdvaardig. We kunnen dit doen, we gaan dit doen, want het is tijd. Het gaat op momenten pijn doen en dat is ok. Er is een beweging gaande die niet te stoppen is.

On a positive note, ik zie ook overal organisaties en makers bezig met verandering en het bevragen van tradities. Ik zie collega’s die anders met hun publiek communiceren en die nieuwe werkprocessen omarmen, die het hokjesdenken loslaten en de grenzen tussen disciplines laten vervagen, die er werk van maken om het theater werkelijk inclusiever te maken.
Ik zie bijvoorbeeld een jonge generatie van Zwarte theatermakers, verenigd in The Need for Legacy, die zich inspant om verhalen uit de Nederlandse theatergeschiedenis die uit ons geheugen dreigen te verdwijnen, zichtbaar te maken.

Een nieuw wij, een Wij In Wording. Daar hebben we elkaar voor nodig. Zij aan zij schouder aan schouder.
Processen zullen onwennig zijn, nieuw zijn. Anders lopen dan men gewend is. Dat is inherent aan de nieuwe cultuur die we samen zoeken, aan het Wij dat we nog moeten worden. Samen doen vraagt om gemeenschappelijke inspanning. And staying with the trouble. Staying with te trouble!
There is no other way.
Your silence will not protect you, me or us!

 

Pussy Riot-leider en activiste Maria Alyokhina spreekt The State of the World uit 

Op vrijdag 2 september om 17:00 uur in Internationaal Theater Amsterdam wordt The State of the World uitgesproken door Pussy Riot-leider en activiste Maria Alyokhina, die in mei uit Rusland vluchtte. The State of the World is een nieuwe jaarlijkse traditie tijdens het Nederlands Theater Festival waar internationale sprekers hun licht laten schijnen op zaken die op dit moment spelen in de wereld. Alyokhina wordt geïnterviewd door politicoloog, journalist en auteur Mounir Samuel.

MARIA ALYOKHINA
Na het geruchtmakende optreden van de Russiche performanceband Pussy Riot in een kathedraal in Moskou in 2012 – waarin ze onder meer de Maagd Maria opriepen om Poetin te verdrijven – zat Maria Alyokhina twee jaar gevangen in een Russische strafkolonie. De Russische machthebbers plaatsten meerdere leden van Pussy Riot op een lijst van zogenoemde buitenlandse agenten om hen te intimideren en hun invloed te beperken. Alyokhina had eerder opgeroepen tot demonstraties tegen de gevangenneming van Alexej Navalny. Kort daarna ging ze in hongerstaking. Sinds vorige zomer zat ze nog zes keer in de gevangenis. Eerder dit jaar slaagde Alyokhina erin Rusland te ontvluchten. Vermomd als maaltijdbezorger stak de politiek activiste, die op Poetins zwarte lijst staat, de grens over naar Litouwen: eerder kreeg ze te horen dat haar huisarrest zou worden omgezet in detentie in een strafkolonie.

RIOT DAYS
Meer dan een punkband profileert Pussy Riot zichzelf als een radicale beweging. Het kunstcollectief staat bekend als feministisch, pro-lhbti en anti-Poetin. Pussy Riot is deze zomer vanuit Litouwen op tournee door Europa. Vanwege de oorlog in Oekraïne is de tour, een rockopera gebaseerd op het boek Riot Days, dat Alyokhina schreef over haar ervaringen in een Russisch strafkamp, omgedoopt tot ‘anti-oorlogstournee’.

Klik hier voor kaarten.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief!

Venster sluiten